Adres Foto

Meditatie

 

 

Ik geloof in de opstanding van het vlees en een eeuwig leven

 

De bovenstaande titel is afkomstig uit het Credo. Het is het oudste belijdenisgeschrift dat wij kennen. Het verwoordt heel summier waar wij als kerk in geloven. Dat doen wij niet alleen als kerk van Zuidwolde, maar als wereldkerk. Vrijwel alle kerken ter wereld kunnen het credo onderschrijven. Ik weet dat dit haaks staat op een individuele manier van geloven zoals wij dat in Europa gewend zijn. Hoe vaak  horen we niet dat we op onze eigen manier geloven, maar dan je begeef je je buiten de lijnen van dit geschrift, en plaats je jezelf wel buiten de wereldkerk.

 

Met het bovenstaande citaat kunnen we waarschijnlijk niets. Hoe kunnen vergane lichamen van mensen opnieuw tot leven komen. Als je iemand begraaft dan vindt je daar na een aantal jaar niets meer van terug. Zo is het toch ook met mensen die op zee gestorven zijn. Daar vindt je ook niets van terug. In Openbaringen 20 vers 13 lezen dan ook voor ons de rare passage: ‘ En de zee gaf de doden die in haar waren. Ook de dood en het rijk van de dood gaven de doden die in hen waren, en zij werden geoordeeld, ieder overeenkomstig zijn werken.’

 

De Bijbel is geen natuur- of scheikunde boek. Het is niet geïnteresseerd in hoe lijken ontbinden. Het zit eerder aan de andere kant van het spectrum. De Bijbel bezingt het leven als een geschenk van God. Het is niet van ons zelf, al denken velen dat wel. Toch is het nog nooit gelukt om in een laboratorium leven te maken. Het is een mysterie dat zich aan ons mensen onttrekt. Je krijgt het niet in de vingers.
Vandaar dat er binnen de christelijke traditie altijd heel zorgvuldig mee wordt omgesprongen. De discussies omtrent abortus en crematie komen hieruit voort. In de christelijke traditie stond de zorg voor de doden altijd in zeer hoog aanzien. We zien naarmate de aanhang van het christendom groeide in het Romeinse rijk het cremeren, wat de heidenen deden, afnam en begraven en bijzetten van de doden toenam.

 

Ook hier zit een gedachte achter. Dood is voor ons niet dood. Onze geliefde doden leven immers bij God. In Marcus  12 vers 27 zegt Jezus over God: ‘Hij is niet een God van doden, maar een God van levenden. U dwaalt dus erg.’ Streng houdt hij de Sadduceeën voor dat zij noch de Schrift kennen, noch de kracht van God.  God kan doden weer levend maken. Als Hij ons geschapen heeft dan kan Hij het weer doen.
Ons lichaam is een prachtig geschenk. Het is iets dat we gekregen hebben en ons hele leven trouw heeft gediend. Wij hebben ook geen lichaam als ons bezit. Zouden we dan ons lichaam voor een ander lichaam kunnen ruilen als we daar zin in hebben? Nee, we zijn een lichaam en zonder dat lichaam besta ik ook niet. Je zou kunnen zeggen dat ons lichaam eerder ons in bezit heeft, dan andersom.

 

Toch begrijp ik mensen die voor cremeren kiezen. Vooral als dat gebeurt vanuit de gedacht dat je Je kinderen niet met een eeuwige verlenging van kostbare grafrechten wilt opzadelen. Het is veel gevallen niet meer mogelijk om eeuwig in je graf te liggen in tegenstelling tot Moslims en Joden. Zij mogen dit wel omdat ze geloven in opstanding op de jongste dag. Daarom gaan de andere grote monotheïstische godsdiensten zeer zorgvuldig om met hun doden en het zeer raar is dat dit ons als christenen wordt ontzegd. Het moge duidelijk zijn hoe Jezus op onze uitvaart praktijk zou reageren; ‘Jullie kennen noch de Schrift, noch de kracht van God.’
Ds. A.B. Broekman

 

Erediensten
  • 16 november 2018 Ds. H. Hoogeveen
  • 18 november 2018 Ds. A.B. Broekman
  • 23 november 2018 Ds. B. Gras
  • 25 november 2018 Ds. A.B. Broekman
  • 30 november 2018 Ds. A.B. Broekman