Adres Foto

Meditatie

 

 

Ik ben voor velen als een teken geweest, maar U bent mijn sterke toevlucht (psalm 71:7)

 

Het kan verkeren zei de schrijver Bredero. Niets is zeker wat de toekomst betreft, zowel in positieve als negatieve zin. Dat is natuurlijk niet zo leuk, want als mens zoek je altijd naar zekerheden. Het woord autonomie is een toverwoord voor onze tijd. Het meest afschuwelijke wat je als mens kan overkomen is dat je afhankelijk wordt. Uit het verleden bepaalde resultaten zijn echter geen garantie voor de toekomst. Het zijn de kleine lettertjes, die de mythe van de autonomie doorprikken.

 

Je wordt als mens ooit een keer afhankelijk. Met het stijgen van de jaren laat het lichaam het afweten. Dat is een gegeven. Zeker in deze tijd waarin het coronavirus rondgaat doet dit ons beseffen hoe kwetsbaar alles is. Wie had ooit gedacht dat een virus zo het hele leven lam kan leggen.

 

We hebben ons leven niet in de hand. Het enige wat we kunnen zeggen is dat we leven, maar de wijze waarop we het leven kunnen sturen, is marginaal. Dat zien we ook bij de schrijver van deze psalm. Het is een belijdenis, waarin hij op God vertrouwd, en tegelijker tijd is er de twijfel en de aanvechting.

 

In onzekere tijden vlucht de dichter van deze psalm naar God. God kent hij omdat God een verbond had gesloten met het volk van Israƫl. Hij kende de verhalen hoe God zijn voorouders redde uit Egypte. Hij wist hoe God voor hen instond. Als zij God trouw bleven, dan zou God ook hen trouw blijven.

 

Voor velen is hij een teken geweest. Dat houdt niet in dat het hem altijd voor de wind is gegaan. Je zou kunnen zeggen dat het tegendeel is eerder waar. Hij heeft tegenslag gekend. Geloven is immers geen garantiebewijs voor een lang en gelukkig leven. Hij heeft echter wel gezien hoe God in zijn leven aanwezig was, in tijden van tegenslag. Daarom kan hij God loven, en is hij niet verbitterd geraakt.

 

Geloven vindt plaats binnen een gemeenschap. Ook anderen hebben gezien hoe hij, ondanks tegenslagen, God bleef loven en prijzen. Zijn lot was een schrikbeeld voor velen, en toch houdt hij de lofzang gaande. Je zou kunnen zeggen dat hij een levende getuige is van hoe God trouw blijft aan hen die Hem dienen. De schrijver van deze psalm heeft een gelouterd geloof. Het heeft zijn waarde.

 

Je zou kunnen zeggen dat het geloof onderdeel is van zijn wezen. Hij heeft het uit eigen bevinding mogen ontvangen. Hij weet dat het waar is. De verhalen van zijn jeugd en van zijn volk zijn, zijn eigen levensverhaal geworden. Concreet kan hij vertellen hoe God hem heeft gered. Het geloof is een waarheid in hem geworden, en anderen merken het op.

 

Als Joodse jongen is de dichter opgegroeid met het geloof in God. Het vertrouwen op God is iets natuurlijks voor hem. Hij maakt deel uit van het uitverkoren volk. Hij is opgegroeid met de verhalen, maar dat niet alleen. Hij ziet ook, hoe zijn eigen verhaal heeft, met God. Hij leert door zijn opvoeding ook Gods hand in zijn eigen leven te ontdekken.

 

De schrijver van deze psalm kent zijn aanvechtingen en tegenslagen in het leven. Ondanks alle twijfel blijft hij zich vasthouden aan het geloof in God. Hij ziet Gods hand in de geschiedenis van het uitverkoren volk van God waar hij deel vanuit maakt, maar ook in zijn eigen leven.

 

Hoe het er in de toekomst voorstaat weet niemand behalve God die tijd en eeuwigheid overstijgt. Op Hem mogen wij pleiten, en daarom mogen we leven vanuit de hoop. De toekomst is open. God trekt met ons mee de toekomst tegemoet.

 

Ds. A.B. Broekman

 

Erediensten
  • 5 april 2020 Ds. A.B. Broekman: online
  • 10 april 2020 Ds. A.B. Broekman: online
  • 12 april 2020 Ds. A.B. Broekman: online
  • 19 april 2020 Ds. A.B. Broekman: online
  • 26 april 2020 mw. R. den Boon