Adres Foto

Meditatie

 

Nicodemus antwoordde en zei tegen Hem: Hoe kunnen deze dingen gebeuren? (Johannes 3: 9)

 

We hebben in de kerk geen programma waardoor mensen gaan geloven. Het is ook niet zo dat we een knop om kunnen zetten, waardoor mensen ineens in vuur en vlam komen te staan. Je kunt mensen wat meegeven in hun jeugd. Leer ze de taal van het geloof spreken, maar dan is er nog iets extra’s nodig van boven. Het valt uiteindelijk buiten het menselijk vermogen, en daarom reageert Nicodemus zoals hij reageert. Hij constateert dat het onmogelijk is dat een mens werkelijk een kind van God wordt.

 

Jezus antwoordt hierop dat het niet mogelijk is voor iemand het koninkrijk van God binnen te gaan als hij niet geboren is uit water en Geest. Het kan dus wel, maar jij Nicodemus denkt te horizontaal. Er is weldegelijk hoop. Het gaat er om dat je je reinigt. Het gaat erom dat je je bekeert. Daar staat de doop voor. Het gaat om reinigende aspect. Laat het oude leven achter je. Leef een leven op een geestelijke wijze zoals God dat wil.

 

Maar daarnaast moet je ook leven volgens de Geest. Het is niet alleen de reiniging, maar ook dat je Gods Geest toelaat in je leven. Er moet ook wat gebeuren. Als mens moet je ook gedoopt worden door de Geest. De Geest die sinds Pinksteren voortdurend bezig is om op de deur van ons hart te kloppen. Dan laat je God toe in je leven, die ook de regie mag voeren in je leven.

 

Toch is het een mysterie. Er zijn wel meer dingen waar we de vingers niet achter kunnen krijgen. Neem bijvoorbeeld de wind. De wind kunnen we niet zien. Dat betekent niet dat de wind niet bestaat. We zien hooguit de gevolgen van de wind. We zien dat bomen buigen, en dat dakpannen van het dak vallen. Als we in de wind staan kunnen we die wel voelen, maar zien dat niet. Zoals de wind bestaat, zo bestaat het geloof ook.

 

Ik weet dat er ouders zijn die met een groot schuldgevoel rondlopen. Eigenlijk doen ze niets anders dan constant zichzelf beschuldigen met de gedachte: ‘Ik heb gefaald in dat stukje opvoeding van mijn kinderen.’ In het doopformulier zit er een grens aan die christelijke opvoeding. Daar staat ‘zover het in uw vermogen ligt’. Verder gaat het niet.
Calvijn is hier ook heel duidelijk in. Mensen komen tot geloof, maar we weten dat sommigen dat niet doen. Waarom niet? Die vraag is niet te beantwoorden. Het is net als kijken in de zon. Hij waarschuwt om je daar niet te veel mee bezig te houden, want daar krijg je geen antwoord op. Het enige wat Calvijn er over zegt is, dat ook dit in God gelegen is, en niet buiten Hem omgaat.

 

Maar we moeten wel wat met dat schuldgevoel. Dat moet niet de overhand krijgen. Als we geloven dat God ons vergeeft, dan geldt dat ook voor onszelf. Die zelfbeschuldiging houdt een keer op. Je kunt niet tegen de zon in blijven kijken. Als God een vergevende God is, dan is hier ook een plek voor.

 

Als laatste wil ik erop wijzen dat het laatste woord niet aan ons is. Wat er uiteindelijk gebeurt tussen God en mens, weten we niet. Alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij zijn enige geboren zoon heeft gegeven niet om haar te veroordelen, maar om te redden Het ligt in Gods hand en daar blijft het uiteindelijk liggen. Wij zullen dan ook moeten leren, om het daar te laten liggen. Dat is niet eenvoudige voor ons mensen die graag alles in de hand willen houden, maar geloof vraagt om overgave.

 

Ds. A.B. Broekman

 

Erediensten
  • 19 juli 2019 mw. R. Stoter
  • 21 juli 2019 dhr. H. Lowijs
  • 26 juli 2019 Dhr. J. Schaeffer
  • 28 juli 2019 Ds. A. Linde
  • 4 augustus 2019 Ds. H.J.W. Faassen