Adres Foto

Meditatie

 

 

Ook de tong is een vuur, een wereld van ongerechtigheid. Zo staat het met de tong onder onze lichaamsdelen. Ze besmet het hele lichaam, en zet onze levensloop vanaf het begin in vlam. (Jacobus 3:6)

 

Is de mens alleen maar slecht? Nee, dat is de mens niet. De mens is een ambivalent wezen. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen het kwade en het goede. De tong kan zowel God vervloeken als Hem lofprijzen. De tong kan zijn medemens zowel zegenen als verwensen. De tong staat voor geloof en belijdenis, maar zij staat ook voor na-ijver en ruzie. De mens is een ambivalent wezen.

 

Geloven heeft dus niet alleen te maken met het voor waar houden van bepaalde waarheden. Dat is slechts een onderdeel. Kennis over God hoort bij elke vorm van godsdienst, maar dat is niet het enige. Die kennis van God hoort ons ook aan te zetten tot een bepaald gedrag. Ons gedrag weerspiegelt wat we geloven en uit welke bron wij tappen.

 

Daarom kan geloven nooit alleen maar met ‘een boekje in een hoekje zitten’. Een mens is een mens van vlees en bloed. Hij leeft en werkt hier op aarde en dat is van belang. Hoe wij hier met elkaar omgaan, zegt wat over hoe wij in het leven staan. Als wij bekeerd zijn, en Gods liefde hebben ervaren, dan moet dit in ons dagelijks leven ook te herkennen zijn.

 

Oh, zult u misschien denken, dan moeten we dus weer van alles. Typisch de kerk. Dit mag wel en dat mag niet. Daar gaan we weer met het vingertje. Nee, dat is het niet. Het is ook geen moeten. Als de liefde van God werkelijk een plek heeft in je leven dan gebeurt dat automatisch. ‘Heb lief, en doe wat je wilt.’ zei kerkvader Augustinus.

 

Een goede vriend van mij zei: “Het is net als met een huwelijk. Je gaat niet naar het gemeentehuis en naar de kerk om de ceremonie mee te maken en de handtekening te zetten, om daarna elkaar nooit meer te zien.” Een relatie moet je onderhouden. Als de liefde verflauwt, kan het vlammetje zelfs doven. Als je dan kwaad gaat spreken, dan dooft dat vlammetje nog sneller. Dat is vergif voor een relatie. Dat scheidt mensen, waardoor ze weer eenlingen worden.

 

Zo werkt het ook met de kerk. Laten we daarom ook in ons spreken oppassen met wat we zeggen. Als we slecht spreken over onze gemeenschap, dan verziek je de zaak in een rap tempo. Als je blijft klagen dat het zo slecht is in de kerk, dan ontstaat er geheid een slechte sfeer. Dat noemen we een selffulfilling prophecy: doordat je het zegt, komt het uit. Als de kerk vol zit met mensen die volgens jouw niet deugen, waarom zou je er dan iets mee te maken willen hebben? Zo zaai je onkruid. Dat is concreet waar Jacobus tegen preekt in dit Bijbelgedeelte.

 

De liefde verbindt, maar het kwaad drijft mensen uiteen. De liefde maakt ons tot een gemeenschap, het kwaad maakt van ons individualisten. De liefde bouwt op, het kwaad breekt af. De eerste gemeente groeide als kool. Deden ze speciale dingen? Ze vierden avondmaal, lieten zich onderrichten door de apostelen, hadden een gebedsleven en een diaconie. Dat hebben wij ook allemaal. Maar wat was dan hun geheim? Toewijding aan God. De liefde van God die uitgestort werd in hun hart. Daardoor waren ze niet te houden. Ze braken overal door heen.

 

Heb ook deel aan die liefde. Wees toegewijd. Zegen en vervloek niet. Geef God de eer. Spreek goed over elkaar, want woorden hebben hun uitwerking. Zet door je spreken iets goeds in gang. Zo mogen ook wij woorden spreken van zegen en daardoor ook een zegen zijn voor de wereld en voor elkaar.

 

Ds. A.B. Broekman

 

Erediensten
  • 4 oktober 2020 Ds. Y. Breemes
  • 11 oktober 2020 Ds. A.B. Broekman
  • 18 oktober 2020 dhr. H. Lowijs
  • 25 oktober 2020 Ds. A.B. Broekman