Adres Foto

Meditatie

 

Want als wij leven, leven wij voor de Heere en als wij sterven, sterven wij voor de Heere. Of wij dan leven of sterven, wij zijn van de Heere. Romeinen 14:8

 

‘De dood is niet de laatste grens.’ zegt God. ‘Ik ga over leven en sterven. Ik geef het leven. Ik ben de schepper, en ik kan leven behouden.’

We lezen heel duidelijk in de Bijbel dat dood niet dood is. De dood is niet machtiger dan God. God staat boven de dood en niet andersom. We lezen dat er een dag komt dat velen die in het stof van de aarde te slapen liggen, zullen ontwaken.

 

Dit is een verwijzing naar het scheppingsverhaal. God heeft ons immers uit het stof van de aarde geschapen. ‘Stof zijt gij en tot stof zult gij weder keren.’ De dood is de vloek die over de mensheid wordt uitgesproken na de zondeval.

 

God zal ooit die vloek opheffen. God heeft ons gemaakt uit het stof en we zien hier dat God ons opnieuw zal scheppen. Dit is nieuwe schepping. God zal alles nieuw maken.

 

En hoe. Dat wordt niet zomaar een opstanding, maar wij zelf zullen ook een verbeterde versie worden van onszelf. De verstandigen zullen blinken als de glans van het hemelgewelf. Een gedachte die we ook tegenkomen bij Paulus als hij schrijft over ons toekomstige geestelijke lichaam. Dat betekent niet dat wij geesten worden, maar dat we een verbeterd lichaam krijgen, dat niet aan ziekte en dood onderhevig is.

 

We gaan ook niet op in een groot niets, en we komen ook niet terug als vlinder. Dat schijnt sommige mensen troost te geven, maar zolang leeft een vlinder niet. Ik begrijp ook niet waarom het geloof in reïncarnatie voor de moderne Nederlander aantrekkelijk is.  Ik begrijp niet wat er redelijk en aantrekkelijk is om terug te komen als een insect dat maar een paar dagen te leven heeft.

 

Persoonlijk heb ik dan liever een lichaam, zonder de ongemakken van het huidige prototype. Als je ziet hoeveel mensen zich druk maken in de sportschool… Aan het einde der tijden krijg je dat goddelijke lichaam en daar hoef je niet eens voor in het zweet te werken. Ik zou zeggen: wat wil je nog meer?

 

De enige voorwaarde die wordt gesteld is dat we bij God horen. Niemand van ons leeft immers voor zichzelf, en niemand sterft voor zichzelf. Want als wij leven, leven wij voor de Heere en als wij sterven, sterven wij voor de Heere. Of wij dan leven of sterven, wij zijn van de Heere. Onze identiteit en ons voortbestaan na de dood, is gelegen in onze verbondenheid met God.

 

Het probleem is dat we het zo graag allemaal zelf willen doen. We houden ons eigen ik krampachtig vast. Daardoor merk ik ook dat mensen soms zo moeilijk sterven, want sterven is loslaten. Ook zie ik dat mensen volledig radeloos zijn als ze met tegenslagen worden geconfronteerd. Het ik gaat ten onder.

 

Ik geloof niet dat de dood het laatste woord heeft. Het is een realiteit, en ik weet heel goed wat het betekent om met de dood geconfronteerd te worden. Het merendeel van de mensen waar ik om geef zijn er niet meer.

 

Er is achter hun leven echter geen punt gezet, maar een komma. We leven niet voor ons zelf, maar we sterven ook niet voor onszelf. We zijn van God. Want met dit doel is Christus gestorven en ook opgestaan. Weet u met Christus verbonden en dan kunnen we gerust ons einde te gemoed gaan om te zullen opstaan. Dat is je leven vinden in Christus. Dat is niet het einde, maar een nieuw begin.

 

Ds. A.B. Broekman

 

Erediensten
  • 15 november 2019 Ds. B. Gras
  • 17 november 2019 ntb
  • 22 november 2019 Dhr. J. Wassens
  • 24 november 2019 Ds. A.B. Broekman
  • 29 november 2019 Dhr. J. Schaeffer